ช้างบินของแจจ๋า

ตอนแรกกะว่าจะไม่เขียนถึงทริปนี้เลย เพราะเซ็งมากมายกับทริปนี้

แต่ก็เอาวะ เลขสวย วันที่ 17 เอาซะหน่อย

2007-07-13

วันนี้มีเรียน 2 วิชา เรียนเสร็จก็รีบถ่อไปเอาบัตรUF ที่RCA

รอแล้วรออีก กว่าจะได้บัตรก็ทุ่มกว่า 2 ทุ่มนู่น

แถมมีคนเลวๆ แก่แล้วยังทำเนียนมาแซงเด็กอีก บอกให้ไปต่อแถว ก็ทำมึนๆ

ยืนอยู่แถวนั้น แล้วก็ไปแทรกคนถัดไป เซ็งมาก แก่แล้วนะ ยังทำตัว อีป้า น่าตบ

เซ็งกับการเอาบัตรที่โคตดช้าแล้ว ก็มาเซ็งกับแทกซี่ บอกให้ไป รถไฟฟ้า อโศก

เราจะนั่งรถไฟฟ้า ไปจองซีดีที่เซนทรัลเวิล มันก็บอกว่า ราชเทวีใกล้กว่า

โอเค สถานีไรก็ได้ ขอให้ใกล้ละกัน พอไปถึงจะแยกลงราชเทวี

มันก็บอกทำไมไม่ไปเซนทรัลเวิลเลยล่ะ ไม่ต้องเดินด้วย เราก็บอกได้ ไปที่นั่นเลย

พอไป มันก็บอกว่า เดินข้ามสะพานหน่อยนะ นิดเดียว จอดให้ใกล้ๆเลย

เราก็ได้วะ แค่ข้ามสะพาน แต่พอเอาจริง มันจอดประตูน้ำ ให้เดินไปเซนทรัลเวิลเอง

อีกไกลโคตร ไกลกว่าเราเดินมาจากรถไฟฟ้าอีกมั้ง อารมณ์เสียคอดๆอ่ะ

พอมาถึงก็มารอจองซีดีอีก 2 ชั่วโมงได้ กว่าจะได้ใบจอง ก็ 3 ทุ่มกว่า

ดีนะที่พี่พนักงานเค้าก็ยังใจดีได้อยู่ สงสารพี่เค้าไม่ได้กลับบ้าน ต้องนั่งออกใบให้

ห้างก็ปิดแล้วอ่ะ พอจองเสร็จ เลยหมดแรงที่จะไปรอรับเอสเจแล้ว ขอลากลับมาเอาแรงดีกว่า

2007-07-14

วันนี้ก็เรียนทั้งวัน เราก็ไม่รีบด้วย ไปรอที่ดุสิต ออกไป RCA พร้อมเอสเจ

นึกว่าจะไม่ได้เจอลิงซะแล้ว ป๋า บายๆให้น่ารักมากมาย

เห็นเกือบทุกคนแหละ จำไม่ได้ว่าใครมั่ง

งาน RCA ก็อย่างที่รู้กันว่าแย่มากขนาดไหน แต่เอสเจก็น่ารักเสมอ

สงสารเอสเจที่ต้องมาเล่นงานอย่างนี้ เวทีก็เล็ก ที่ก็คับแคบ สกปรก เฮ้ออออออ

พอเพลงแฮงบก เราก็ออกมาเพื่อไปที่ธันเดอร์โดม แต่กว่าจะได้เข้าก็เกือบถอดใจแล้ว

นั่งบนอัฒจรรย์ ดูแฮงบกเต็มๆตา ถึงจะไกล แต่ก็ live ได้สุดยอดแล้ว

ชอบตอนคังอิน มายืนแนะนำตัวท้ายแถวอีกรอบ หลังจากที่แนะนำตัวไปแล้ว

ชินดงออกมายืนชี้หน้าเลย

ฮามากๆๆๆ เราเห็นแล้วว่าหมีมันออกมายืนมันต้องเล่นมุกนี้แน่ๆ ขำนำไปก่อนแล้ว

กลับมาที่โรงแรมอีก แต่ก็ไม่มีไรเกิดขึ้น ลิงขึ้นห้องไปแล้ว

เลยกลับห้องได้ซักที ประมาณ ตี 2 ได้

2007-07-15

วันนี้มีมีท กลัวรถติดตื่นตั้งแต่ 6 โมง ที่ไหนได้ ถนนโล่งเลย

ไปถึงสยามตั้งแต่ยังไม่ 8 โมง จะบ้าตาย ไปนั่งร้านนม จนเกือบ 9 โมงถึงเดินมา

คนเหรอเนี่ย มาจากไหนกันฟะ ตอนมาไม่เห็นมีเลย

เข้าไปต่อแถว ตรวจบัตร ตรวจที่นั่ง จนขึ้นไปโรงหนัง

ระหว่างนั้น เกือบเอาชีวิตไม่รอดแล้ว

เพราะไอตลอดเลย ไข้กำลังขึ้นได้ที่ แทบจะอ้วก

ยังคิดอยู่ว่า ถ้าตอนเซ็นต์แล้วไปอ้วกใส่เอสเจทำไง มันคงเกลียดเราไปเลย

แถมเราต้องโดนค่าปรับอีกแน่ๆ ทำศิลปินเค้าสกปรก 555

นั่งรอจนหลับไป 38 รอบ เอสเจออกมา บ่ายโมงแน่ะ

ให้เข้าไปรอเพื่อ... ดูเบิร์ทเดย์ปาร์ตี้ 3 รอบ เอมวีแฮงบกอีก เปิดซ้ำไปซ้ำมา

พิธีกร มาพล่ามอีก น่ารำคาญที่สุด

พอเอสเจมาเท่านั้นแหละ ฮอลล์แทบแตก ทุกคนน่ารักมาก เข้ามาไหว้ ทักทาย ยิ้ม บายบาย

ยิ่งชีวอนชินะ ตอนที่มอบเงินให้ครูน้อย วอนอุ้มเด็กขึ้นมา เล่นกับเด็ก บายๆกับเด็ก

โอยยยอยากจะบ้า อิจฉาเด็กจะบาปไหม

ด๊งนี่สิ มาถึงนั่งปุ๊บถอดเสื้อนอกออกเลย สงสัยจะร้อนมาก แต่ก็ใส่ใหม่ เพราะต้องถ่ายรูป

ได้มาถอดอีกทีตอนเริ่มเซ็นต์ ตอนแรกก็ถอดแค่ ด๊งกะวอน พอต่อมา ถอดกันหมด

เหอๆๆๆ เมืองไทยมันร้อนจริงๆแหละ

จริงๆแล้วที่บัตรกำหนดไว้ว่าเราจะได้ลายเซ็นต์ใครตามเลขที่นั่ง

ตอนแรกเค้าบอกเยคนที่ 1 เราเบอร์ 7 ก็จะได้ พี่ทึก

ตอนหลังวุ่นวาย เค้าประกาศว่า ซองมินคนที่ 1 เราก็จะได้ฮยอก เอาทั้งคู่ใครก็ได้

ไปๆมาๆวุนวายหนักเลย คนเปลี่ยนบัตรกัน เลขไม่เรียง 1-8

เลยดันขึ้น ใครตรงกับใครก็คนนั้น เราได้คนที่ 6 ก็ไปตรงกับบอม

ไม่มีใครสนใจบอมในแถวเราเลย

ตอนแรกเราถามขอเบอร์ 4 เพราะอยากได้วอน ก็ไม่มีใครสนใจเรา

บอมก็บอม บอมไม่ดีตรงไหน พอขึ้นไปก็ไปยืนยิ้มอยู่หน้าบอม บอมก็ยิ้มหวาน

มองหน้ากันอยู่อย่างนั้น ประมาณ 5 วิได้ ไม่ได้พูดไรเลย

บอมวิ้งมาก ไม่คิดมาก่อนว่าบอมจะใสขนาดนี้

บอมก้มเซ็นต์ เราจะให้บอมเขียน แต่พี่การ์ดไม่ให้ บอมก็ยิ้มมุมปากอ่ะ

เราก็ทำหน้ามุ่ยๆ บอมก็ยิ้มมมมมมมมมมมมม เราก็โอเค ไม่เขียนก็ได้ บอมก็จับมือ

จากนั้น เราก็ไปจับมือด๊งกับวอน วอนโยกตัวมาหาเราก่อนเลยอ่ะ ทำท่าเหมือนจะเซ็นต์

นึกว่าเราเข้าไปหาวอนมั้ง แล้วทำไมเราไม่ให้วอนเซ็นต์ให้ล่ะ โอ้ยยยจะบ้าตาย

ตอนนั้นคิดแต่ว่า ให้บอมเซ็นต์มาแล้ว น่าโมโหตัวเองชะมัด

พอลงเวที มีพี่การ์ดยืนอยู่ 2 คน มีช่องซองมินนิดนึง เลยเรียก ซองมิน ยื่นมือไปซองมินก็จับ

แล้วเราก็ลงมา แอบแปลกใจ มือซองมินไมสากจังฟะ

งงๆ ไม่ได้จับพี่เย ฮยอก อุก พี่ทึกอ่า เสียดายยยย

พี่เย กับฮยอก คนที่ 1 กะ 2 ไม่ได้จับแน่ เพราะพี่การ์ดบัง

อุคกับพี่ทึกก็ไม่ว่างมีคนยืนอยู่ เซ็งอ่ะ

แล้วเราก็ลงมาเลย ไม่ได้สนใจว่าจะได้แจกอะไรเล้ย เบลอไปแล้วอะ ตอนนั้น

ลงมารอส่งเอสเจข้างล่าง ก็ได้เห็นทุกคนอีก

ตามมาที่โรงแรม รอแล้วรออีก จนเค้าออกไปนวดแหละ

ตามกลับมาโรงแรม จนเที่ยงคืนได้ ถึงได้ไปสนามบิน

วุ่นวายกับตัวเองมากๆ เพราะไม่รู้อะไรเลย

แต่ที่สนามบินนี่ที่สุดแล้ว เห็นทุกคนใกล้มากๆ

ทั้ง ยิ้ม ทั้งบายบาย โอ้ยยยสุดยอดแล้วอ่ะ

กลับมา ตี 3 ได้ ตื่นเช้ามาไม่มีเสียง น้ำมูกไหล ไข้กินเลยฮะ หนักกว่าที่ผ่านมา

เพราะตากฝนกับการตาม(ล่า)เอสเจด้วย

จนวันนี้ก็ยังไม่หายเลย คิดถึงชีวอนชิจังเลย

ทริปนี้ทั้งยาก ทั้งเหนื่อย ทั้งโหด ครบทุกรสเลยล่ะ แต่ก็มันดี

จบทริปพร้อมกับไข้กินตามระเบียบ

สอบวันพรุ่งนี้แล้ว เอสเจช่วยด้วยยยยยยยย