ช้างบินของแจจ๋า

 

  

 

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

กลับมาแล้ว ...อย่างปลอดภัยดี(มั้ง)

เหนื่อยมากกกกกก แต่ก็สนุกดี

ตอนนี้ยังนอยด์น้องอยู่นิดหน่อย

ไม่อยากเล่าอะไรมาก แต่พอดี เห็นรูปที่ทำให้ยิ้มได้ 55555

หมายเหตุ1 น้องกลับไปแล้ว คงบอกว่าไปที่ไหนบ้างได้เนอะ

แต่ขอไม่บอกเจาะจงดีก่า เพื่อชีวิตข้าพเจ้าด้วย

หมายเหตุ2 เขียนชื่อน้องตามอังกฤษ มินโฮ

แต่เรียกจริงใช้สำเนียงเกาหลี ไม่ต้องงงนะคะ ทำไมถึงเป็น มิโน

หมายเหตุ3 เพิ่มรูปแล้วจ้า!!!

 

 

 

1st Day...

รู้ข่าวเช้าวันที่น้องมา เจริญมากกกกกกกก

ไม่ได้เล่นเนท แถมไปบ้านนอก ได้อีกอ่ะ ไอนุ่นเอ๋ย เกือบไม่ได้เจอน้องแล้ววววว

โชคดีว่าชอบเล่นเนทแต่เช้าเลยเจอข้อความด่วนเข้า

โชคเข้าข้างจริงๆ โทรหาพี่ๆเดอะแกงค์

เก็บกระเป๋า 10 นาที ออกจากบ้าน เดินทางเข้ากรุงเทพ

นุ่นเอ๋ย ไม่คิดอะไรทั้งสิ้น ใช้เวลาเร็วมาก

หลังจากพบเจอเดอะแกงค์จนครบทีมแล้ว ก็มุ่งหน้าสู่สุวรรณภูมิ

ไฟท์น้องลง บ่ายโมงครึ่ง (มั้ง จำไม่ได้ อีกแล้ว)

หาที่สิงสถิตกันนานมาก ห้ามผ่านหมด แล้วจะทำประตูเพื่อ???

รอนานจนคิดว่าน้องไม่มา รึป่าว จะร้องไห้อยู่แล้ว

แต่แล้วความเคลื่อนไหวก็เกิดขึ้นจากชั้น 2

อยู่เกท 7วิ่งมาที่เกท 5 ป๊ะหน้ากับน้องพอดี

ไม่รอช้า วิ่งปรู๊ดดดดดดดดด เข้าไปดัก พร้อมกับแอบทางให้น้องเดิน

น้องน่ารักมากกกกกกกกกก หล่อมากกกกกกกก

ยิ้มหวานนนนนนนนนนนน อ้ากกกกกกกกกกกก

 

น้องอยู่ใกล้มากๆๆๆๆๆ น้องมาแล้ว น้องอยู่ไทยแล้วนะ

ยืนบนดินเดียวกันแล้ว หายใจอากาศเดียวกันแล้ว

เพ้อได้อีกอ่ะ สติหลุดลอย ทั้งๆที่พูดว่าจะดูรถ กลับไม่ได้มองรถเลย

ขึ้นแท็กซี่นั่งตามอย่างเดียว แล้วก็หลุดตามระเบียบ เหอๆๆๆๆ

มาแหง่วกันที่ร้านแมค ไม่รู้จะไปไหนดี น้องออกไปไกลแล้ว

ก็รอ ร้อ รอ หลังจากแน่ใจแล้ว ก็เดินทางไปหัวหินทันที

ไม่คิดอีกแล้ว ผู้หญิงคนนี้คิดอะไรบ้าง

 

ไปถึงหัวหิน 3 ทุ่ม ได้ เงียบ สนิท รถตู้จอดอยู่ โอเค ขอพักก่อนละกัน

จ่ายค่าห้องทันที ไม่ค่อยคุ้มเลยค่าห้อง แต่ก็เอาเถอะ จำเป็นละ ต้องนอน

หลังจากเข้ายึดฐานที่มั่นเรียบร้อยก็ออกลาดตระเวนยามดึก

ทีมงานเซทฉากกันที่ริมหาดทั้งคืนเลย(มั้ง)

แต่เราไปเดินประทับตาก่อนน้องมินแล้ว โฮะโฮะโฮะ

ลมทะเลโชยมา เดินเล่นกะน้องหมา กับปูลม

โอ้ยย เหมือนมาพักผ่อนเองด้วยยยยย

เป็นครั้งแรกที่ได้มาหัวหินเลยนะเนี่ย

ทำไมชอบทำอะไรครั้งแรกเพราะปู้ชายเกาหลีด้วยนะ

พอเซอเวย์เสร็จเป็นพิธีก็กลับมาอาบน้ำ นอน

แต่จนแล้วจนรอดก็หวังจะได้เห็นอะไรดีๆ เลยออกมาส่องน้องกลางดึก

อาจุมม่ากะอาจัสชี่ คงคิดอีพวกนี้ ผีหรือคน ผลุบๆโผล่ๆ

3 คน ต้องกลับคืนนี้เพราะมีงานเช้า ปล่อยให้อีก 3 คน อยู่ต่อ

พรุ่งนี้เตรียมลุย คืนนี้ขอนอนก่อนนะ

 

2nd Day...

นาฬิกาตั้งปลุกตี 4 กะไปตลาดกันก่อนแต่แล้ว

ความง่วงเข้าครอบงำ...นอนต่อเถอะ

ตื่นอีกที 6 โมงเช้า ข้างล่างกำลังวุ่นวายกันมากมาย

เอาล่ะสิ ตรูตื่นสายใช่ไหม รีบทำธุระส่วนตัวกันอย่างรวดเร็ว

แถมสายของเราก็โทรมาปลุกอีกว่าให้รีบลงมา

รีบลงมากันอย่างรวดเร็ว เดินชมวิวยามสวย สวยใช้ได้เลย

น้ำทะเลระยิบระยับเลย ไปนั่งชมวิวที่ร้านอาหาร

แต่ก็ถูกเชิญเพราะเดี๋ยวกล้องมาแพนมา โอเคค่ะ ออกก็ได้

มานอน+นั่งเล่น ที่สระน้ำกัน และแล้วเวลาที่รอคอนก็มาถึง

เมื่อ HERO เตรียมลงสนาม...วอลเล่บอล

HERO มาในชุดเสื้อมีฮูด แขนกุด คอเสื้อปาดกว้าง สีฟ้าๆเทาๆ

กางเกงขาสั้นสีขาว รองเท้าแตะสีดำ

เคียงคู่มากับพี่ฮัน สงสัยโดนปลุกให้ตื่นแต่เช้า 5555

เข้าไปนั่งแต่งหน้าในเต้น มองเห็นแต่ขา (ก็ยังมอง...ได้อีกอ่ะ 5555)

รอสักพักก็ได้เวลาถ่ายทำ การแข่งขันวอลเล่บอลชายหาด

ถ่ายทำกันนานมาก กระโดดรับลูก ตบลูก ล้มกระแทกทราย

เล่าเหมือนแป๊บเดียว แต่ก็ทำเอาน้องไหม้ไปครึ่งตัว

ช่วงเที่ยงๆจะมีอาหารมาส่ง HERO จะได้พักแล้ว สงสาร

ขนาดเราคนไทยเอง ยังรับแดดไม่ค่อยได้

แล้วน้องอ่ะ คนเมืองหนาวนะ จะทนได้ไง

โอยยย นูน่าเจ็บปวด สงสารน้องมาก นูน่าอยากจิไปเช็ดตัวให้

อ้ากกกกกกกกกกก อิจฉาอาจุมม่ากะพี่ฮัน เฟ้ยยยยยย

ไม่ได้อยู่รอตอนน้องกลับขึ้นไปกินข้าวบนห้อง แอบไปกินข้าวที่ร้านอาหาร

พวกทีมงานก็ไปนั่งกิน ชินราเมนกัน อืมมมมม อยากกินบ้าง

มีคิมปั๊บด้วย คิดถึง ฮือออออ อยากกินร้านอาจุมม่าที่เมียงดง

พอตกบ้าน แดดร่มลมตก ได้เวลา HERO กลับมาถ่ายอีกครั้ง

(เหลืออีกแค่ 2 เซท แต่กี่เทค นับไม่ถ้วน)

แสตนบายรอต้อนรับ พร้อมเก้าอี้กัน 3 คน ก๊ากกกกกกกก

เค้าเมื่อยอ่ะ น้องมิน นั่งรอรับน้องกันเลยทีเดียว

น้องเดินยิ้มลงมา พอมีคนเรียกมินโฮฮฮฮ น้องมันขำเว้ย

ตลกมากป่ะ 555 ตลกดิ เนอะ มิน โฮ่ โฮ่ โฮ่

น้องเดินลงมายิ้มแย้มแจ่มใส เพราะได้ไป SLEEP มาเรียบร้อย

คงจะอาบน้ำ กินข้าวมาเต็มที่พร้อมลุย

หลั่นล้ามากมาย น้องเอ้ยยยย

พอเดินมาตรงหน้าปุ๊บ กำลังจะเดินไปจับมือกะน้อง

อีพี่การ์ดเกาหลี เดินประคองน้องมา ดันเหยียบแตะน้องหลุด 

น้องเดินสะดุด หลุดขำเลย

น้องมันก็หันมามองหารองเท้าตัวเอง แต่ก็เลยมาไกลละ

ไอเราก็กลัวน้องจะล้ม จะเข้าไปประคอง

แล้วก็ขำน้อง ตกใจด้วย ร้อง โอ๊ะๆๆๆ กันใหญ่ ฮาอ่ะ

น้องมิน นูน่าขอโทษนะ ที่ขำหนูอ่ะ 5555

น้องมันยังขำตัวเองเล้ยยยย แต่เราแค่ขำดังกว่าคนอื่นเค้าเฉยๆ

จะเข้าไปเก็บรองเท้าให้น้องแล้ว มัวแต่อึ้งอยู่

อีพี่การ์ดมันเลย ก้มหยิบให้ แล้วน้องก็เอาไปใส่

แล้วเดินไปถ่ายต่อเลย สงสารน้องอ่ะ

เดินมาอย่างดีแต่มาฟอร์มหลุดเพราะอีพี่การ์ด 55555

ช่วงบ่ายน้องถ่ายเก็บตกของเมื่อเช้า แล้วก็เก็บมุมกล้องต่างๆ

น่าสงสารมากมายเลย ให้ล้มกะทรายซ้ำๆอยู่นั่นแหละ น้องเจ็บไปหมดแล้ว

เดี๋ยวเอาภาพกว้าง ภาพด้านข้าง ภาพกระโดด ภาพโคลสหน้า ภาพหน้ากล้อง

โอยยยย มากกว่า 20 เทคอีกมั้ง แต่ตอนบ่ายดีหน่อย ไม่ค่อยมีแดด

น้องเดินไปถ่ายไป กลับมาเชคเทปไป น่ารักจะตาย

พอถ่ายจบทีมงานเก็บของ แฟนคลับเตรียมรอรับหน้ากระดาน

แต่ไอ้น้องอยากเล่นบอลก่อน ได้ นูน่ารอได้

น้องเล่นบอลกะพี่ทีมงาน นูน่ากะฮยองทั้งหลาย เล่นจริงๆจังมาก

พอน้องตบได้แต้มก็ตบมือกันใหญ่ พวกฮยองอ่ะนะ

เล่นเกือบครึ่งชั่วโมงได้มั้ง...ได้มั้ย นานอ่ะ 20 นาที

น้องก็เดินขึ้นมา แต่ก่อนหน้านั้นสิ

พี่ทีมงานเอารูปมาอวด จะแจกแฟนคลับแต่มี 1 รูปเท่านั้น

แล้วแฟนคลับเกือบ 20 คน ได้

แต่แล้วคนที่ได้ไปก็กลุ่มเรา 3 คน 5555

เพราะพี่เค้าถามใครมากรุ๊ปแรก ที่มาแต่เช้าเลย

เราเลยบอกว่ามาตั้งแต่เมื่อวาน

เค้าบอก I KNOW I KNOW I SEE I SEE

5555 ทีมงานจำได้หมด

แถมมีเรื่องขำของพี่ทีมงานอีก แต่อุบอิบ มันไม่เกี่ยวกะน้องเน้อ

มาถึงตอนน้องเดินขึ้นห้อง น้องยิ้มมาแต่ไกลเลย

ทักมายแฟนคลับไป บางคนให้ของก็แอบแต๊ะอั๋งน้อง

น้องรับของไปก็ไปโดนอีพี่ฮันดุเอาอีก เค้าห้ามรับ น้องก็ใจดีเหลือเกิน

เดินขึ้นไปชั้นนึงก็หันมาบ๊ายบายที บันไดวนดีอย่างนี้นี่เอง

พอชั้นสุดท้ายก่อนเข้าประตู

น้องหันมามาบ๊ายบาย แล้วก็พูดว่า "บายยยยย"

 

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

นูน่าอยากจะหยุดหายใจ น้องทำไมน่ารักอย่างนี้คะ

บายยยยยยย เสียงใหญ่ๆ หล่อๆ โอยยยยย จะเป็นลม

หลังจากนั้น เหล่าแฟนคลับอย่างเราก็ต้องเกาะรถคนอื่นเข้ากรุง

เลยต้องกลับทันที ไม่งั้นมีหวังโดนทิ้งอยู่หัวหิน ไอน้องก็หนีเข้ากรุงหมด

กลับมาถึงกรุงเทพ แทบตาย เมารถมากกกกกกกกกกกกกก

ขับได้แบบ มึงมีใบขับขี่ไหมวะ หรือ มึงได้สิบจริงรึป่าว

ไปขับสิบล้อไป อย่ามาขับรับคนเลย

ถ้าจ้างมาเอง คงด่า ไล่ตะเพิดไปแล้ว

พอดี ลำพังตัวเองก็เกาะเค้ามา บ่นมาก เดี๋ยวจะโดนเตะลงรถเอง 5555

กลับมาอาบน้ำ กินยา หลับเป็นตายเลยฮะ ไม่รู้เรื่องเลยอะไรเกิดขึ้นบ้าง

มีแต่ มิโน มิโน มิโน ONLY อ้ากกกกกก

(แจจุงอย่าเพิ่งน้อยใจนะ)

 

3rd Day...

วันนี้ข้าพเจ้าพร้อมลุย (มั้ง) ยังเหนื่อยไม่หาย นอนก็ไม่ได้นอนเท่าไร

ที่หมายของเราคือไป สตูดิโอ (เพื่อ????)

ปิ๋วจิครับ น้องไม่มีคิวถ่ายแล้ว ถ่ายเสร็จแล้วตั้งแต่เมื่อวาน

ก็ว่าอยู่เค้าให้คิวถึง 3 ทุ่ม แต่น้องถ่ายเสร็จแค่ 6 โมง ก็ยกกองแล้ว

จนพี่หนึ่ง ต้องเดินออกมาบอกว่าน้องไม่มีคิวถ่ายแล้ว น้องฟรี ไปเที่ยวในเมือง

เอาล่ะสิงานเข้าแล้วตรู น้องจะไปไหนฟะ

ส่งเด็กๆอีกกลุ่มไปที่โรงแรมล่วงหน้าเลย

แอบถามอีพี่มาเล คนให้รูป ก็บอก FINISH ตั้งแต่เมื่อวาน

เชื่อแล้วคร้าบบบบบบบ

แต่ยังลังเล กลัวโดนหลอก คิดมากอีกเว้ยยยย

คราวนี้ของจริงตกมาอยู่ที่พี่คนหนึ่ง Han Saram มากๆ Secret เลยคนนี้

เค้ายืนยันว่าให้ไปที่โรงแรม ตรงดิ่งไปกันเลยฮะ แต่ไม่เข้าไปรอโรงแรม

รอแสตนบายด้านนอก พอสายจากข้างนอก พบเป้าหมายออกมาแล้ว เราก็ตามทันที

แต่แล้วรถน้องก็ทำผิดกฎจราจรได้อีก ผ่าไฟแดง

เราไปคงโดนจับอยู่แถวนั้น เลยจำใจหลุด

แต่แล้ว ก็รู้ว่าน้องไปกินข้าว ตามไปจิครับ

เข้าไปแทบหมดลม แฟนคลับเยอะมากกกกก

หาที่นั่งก่อนเลยฮะ แต่แล้วสายตาก็มองเข้าไปในห้องด้านข้าง

น้องนั่งกินข้าวอยู่ เคี้ยวตุ้ยๆเลย อ้ากกกกกกกกกกกก

หันหน้าออกมาด้วยยยยยยยยยยยยยยยยย

น้องน่ารักมากกกกกกกกกกกกกกก

กินข้าวยังจะใส่แว่นดำ เอากะเค้าสิ ใส่หมวกไหมพรม

เรานั่งกินข้าวกัน สั่งอย่างง่ายที่สุดเท่าที่จะทำได้

ตอนแรกสั่งน้ำ อยากกินไรเปรี้ยวๆ

ชอบชามะนาวอยู่แล้ว ก็หาในเมนูมีด้วย สั่งคนแรกเลย

พอถามพี่ๆ เอาไรกันบ้างคะ พี่ๆถามหนูกินไร ชามะนาว เอาเหมือนหนูเลย

พี่ล่ะคะ เหมือนกัน เหมือนกัน 7 คน ชามะนาวหมด

ไอน้องโต๊ะข้างๆที่มาพร้อมกัน ก็เอาด้วย ชามะนาว 5

 ส่วนอาหาร เอาง่ายๆใช่มั้ย ข้าวผัด เลย

"ข้าวผัดกุ้ง"

พร้อมเชคบิล กร๊ากกกกกกกกกกกกกกก

สั่งปุ๊บ เชคบิลปั๊บ แต่นั่ง แทะโลมอยู่หน้าห้อง

เมนูวันนั้น คือ

ปูผัดผงกะหรี่

กุ้งอบวุ้นเส้น

กุ้งแม่น้ำเผา

หมูมะนาว

ผักบุ้งไฟแดง

แกงจืด

 

พอน้องกินเสร็จเราก็เตรียมพร้อม น้องออกมา เราก็เรียก มินโน มินโน

น้องก็หลุดยิ้มมมมมมมมมม ทนไม่ไหวหรอกน้องขา

นูน่าก็หันมาบ๊ายบาย (ใช่ไหม เริ่มจำไม่ได้ 5555)

ออกจากร้านอาหาร ไปต่อที่ไหนก็ตามกันไป แต่แล้วก็โดนสลัดหลุดหมด

คนขับโคตรเก่งเหอะ ไอพี่บ้า

แต่แล้วเราก็ไปเจอน้อง...ได้อีกอ่ะ....

แล้วก็เป็นกรุ๊ปเดียวที่เจอด้วย ยืนยัน

ตอนแรกไม่คิดว่าจะเจอ เพราะคลาดกันนานแล้ว รถติดมาก

แต่พอมาวนที่จอดรถดันเจอรถน้องพอดี

รีบลง รีบเดินเข้าห้าง แล้วก็เจออาจัสชี่

แอบตกใจเล็กน้อย แต่ก็ทำเนียน เดินช้อปไปเรื่อยๆ

แล้วก็ป๊ะหน้ากับน้อง โฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮฮ

น้ำตาจะไหล น้องหล่อมากกกกกกกกกกกก

เป็นเด็กที่หล่อมาก เป็นใครก็ต้องหันมอง ไม่ใช่ดาราก็แปลกแล้ว

เห็นเดินผ่านยังสะดุดตาเลย

น้องใส่รองเท้าแตะ แต่เหมือนจะไม่ใช่คู่ที่หัวหินรึป่าว ไม่แน่ใจ

น้องเดินสบายๆ คุยนั่นนี่กะนูน่าไป

เราก็เดินตามห่างๆ ห่างมาก จนคิดว่าห่างไปแล้วมั้ง มองไม่เห็น

น้องเหมือนเด็กผู้ชายธรรมดาคนนึง เดินโยกๆ

ใส่รองเท้าแตะ มาจ่ายตลาดกับพี่สาว

จะหาได้ที่ไหน ไม่มี!

จะเห็นได้ที่ไหนอีกล่ะ ไม่มี!

อ้ากกกกกกกกกกกกกกกกกก

แต่หลังจากนี้ น้องทำนูน่าโกรธนะคะ ขอไม่เล่า ยังไม่หายงอล

 

น้องไปต่อที่พารากอนค่าพี่น้อง โอ้วววว ช่างกล้า

พอไปถึง พี่ล่ามเดินออกมาพอดี หันไปบอกกันแวบเดียว

น้องเดินออกมาพอดีเลย แฟนคลับตามมาเป็นพรวน

เป็นไงคะ หนีนูน่า มาเจอชะนีน้อยพวกเน้ เคืองๆๆๆ

น้องขึ้นมานั่งรอบนรถ เคี้ยวหมากฝรั่ง แจบๆๆ น่าสงสารน้องจัง

ยกแข็งยกขาขึ้นมาวางบนเบาะหน้า ขายาวก็เงี้ย เมื่อยใช่ไหมล่ะ

เดินทำไมมมม นูน่าเหนื่อย แล้วยังมีอาจุมม่าอีกหลายคย

อาจุมม่าวิ่งลงไปซื้อน้ำสตรอเบอรี่ปั่นให้น้อง พร้อมกับเบเกอรี่อีก 1 ถุง

สงสัยจะหิว พวกชะนีตาม ซื้อของไม่ได้เลย (ได้ซื้อแค่ไม่กี่อย่างเอง)

น้องบ๊ายบายให้แฟนคลับ ละลายไปตามๆกัน

พอรถน้องเคลื่อน เหล่านูน่า อาจุมม่าก็วิ่งมาหน้ารถตัวเอง บ๊ายบายให้น้อง

มีการเปิดไฟด้วย ไม่รู้ว่าเปิดหาของหรือไง 5555 ฮยองอ่ะ

แล้วน้องก็หันมาบ๊ายบายให้นูน่า อ้ากกกกกกกกกก

นูน่าจิตายไปเลย ตรงนั้นไม่มีใครอีกแล้ว มีแต่เหล่าเดอะแกงค์กะนูน่า อิ๊อิ๊

 

ตามน้องออกไปทันที น้องไปนวดต่อ โอ้ววว สงสัยติดใจ (ที่เดียวกะแจจ๋าเลย)

รอน้องอยู่นานสองนาน เหล่าอาจุมม่ามีการเปลี่ยนเวรกันเล็กน้อย

น้องเอารถเข้าไปรับข้างใน อาจุมม่าก็ตามไปสิคะ น้องไปกินข้าวอีก

วันนี้น้องทำแค่ กิน เที่ยว กิน เที่ยว จริงๆ

ร้านอาหารก็รอ รอ รอ แต่น้องก็เดินออกหน้าร้านปกติ

ยิ้มแย้มน่ารักมากกกกกกกกก อิ่มแล้วร่าเริงใช่มั้ยคะ 5555

คราวนี้น้องอยู่ใกล้มาก หน้าน้องห่างไปแค่ไม่กี่นิ้ว

ยิ้มอีกแล้วววว น้องเอ้ย เคยหน้าบึ้งมั่งไหมเนี่ย

แต่อย่ามาบึ้งกะนูน่าน้า นูน่ารับไม่ได้

พอออกจากร้านอาหารน้องก็ตรงเข้าโรงแรม คราวนี้แหละ น้องขรา

น่ารักกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก

น้องเดินคนเดียวเลย พี่ฮันไม่ได้มาเดินกับน้อง

นูน่าที่เดินมาก็หลุด น้องคนเดียวเลย แถมรองเท้าหลุด

แฟนคลับทำหรอ ใครวะ อยากรู้

น้องหันมาบอกฮยอง รองเท้าหลุด เราก็มองห่างๆ มายืนหน้าลิฟท์อีกตัว

พี่ฮันก็เดินมาเรียกน้อง ยื่นรองเท้าข้ามหัวชะนีเลย สมน้ำหน้ามัน

น้องเอื้อมมือมารับไปแล้วก็ก้มใส่ตรงหน้าลิฟท์

แล้วบุพเพของเราอีกเหรอ

ลิฟท์ตัวที่เรายืนดันเปิด น้องเลยต้องเดินมาทางเรา

น้องก็ยิ้มเหมือนเดิม ใครจะทำอะไรก็ยิ้ม จะเจ็บยังไงก็ยิ้ม

เริ่มไม่อยากให้น้องใจดีละ อีพวกนั้นมันไม่รู้สึกหรอก

อยากให้น้องโมโห ฟิวส์ขาดใส่ไปเลย

อีพวกนั้นจะได้หลุดออกจากชีวิตน้องไป

บางคนบอก กิซซซซ ได้จับแก้มมินโฮด้วย

เราหันไปมองยังไม่สลดเลยย

บ้ารึป่าว

ทำไมต้องจับหน้าเค้า ไม่รู้รึไงว่าเค้าต้องใช้หน้าตาหากิน

ถ้าหน้าเค้าไม่หล่อแบบนั้น มึงจะมาชอบเค้าไหม จะมาตามเค้าไหม

เคืองว่ะ อีพวกไม่มีหัวคิด ดีแต่ แร่ดๆๆๆๆ

จะตาม จะเอา จะสัมผัส จะดึง จะจับ

ดีใจกูได้จับแก้มดารา มึงไม่รู้รึไงวะ มึงไม่ควรอ่ะ

น้องขึ้นลิฟท์ไปอย่างปลอดภัย แต่แฟนคลับไม่หยุด กรี๊ดลั่นโรงแรม เพื่อ???

ถามหน่อย คุณได้จับเค้า คุณกรี๊ด แล้วเค้ามีความสุขกับสิ่งที่คุณทำจริงๆหรือ???

เอ่อ เริ่ม ออกนอกโหมด....กลับมาใหม่

จบคืนนั้นไปอย่างนอยๆแฟนคลับ ที่ไม่อยากเรียกว่าแฟนคลับ

แฟนคลับน้องคงไม่ทำแบบนั้น คนที่รักน้องต้องไม่ทำแบบนั้น

ลางร้ายมาเยือนละ พี่ฮันไม่ได้ขึ้นลิฟท์ไปกับน้อง

แต่ยืนมองเหล่าพฤติกรรมคนที่แอบอ้างว่าเป็นแฟนคลับ

เราอยู่อีกแป๊บเดียวก็กลับ ปล่อยให้น้องได้พักผ่อนไป

 

4th Day...

นอนไม่หลับ เครียด คิดมาก ทั้งน้องโดนแฟนๆกระทำ ทั้งคิดว่าน้องไปไหนต่อ

น้องจะกลับแล้ว น้องจะโกรธไหม น้องจะประทับใจไหม

เราจะกลับบ้านยังไง จะกลับกี่โมง

แบบว่าออกมาจากบ้านแล้วไม่ได้กลับไปอีกเลย เหอๆๆๆ

สรุปตื่นแต่เช้ามืดเลย อาบน้ำแต่งตัว ไปรอน้องที่โรงแรม 7 โมง

เงียบ ผิดปกติมากกกกกกกก

รอแหงกไปจนทนไม่ไหวออกไปเซอเวย์ด้านนอก ก็เงียบ

พี่ฮันก็อยู่ที่โรงแรม เลยกลับมา

จนเย็น ออกไปหาไรกินแถวๆนั้น ฝนตก

โอ้วววว สวรรค์ช่างกลั่นแกล้ง

น้องก็ไม่ได้เจอ ยังจะฝนตกอีก เปียกเป็นลูกหมาน้อยตกน้ำ

นั่งกินก๋วยเตี๋ยวไปก็เจออีพี่ฮันกะเหล่าฮยอง 3 ทหารเสือ

มองหน้าตูอีก ตูมากินเตี๋ยวเฟ้ย ขอเวลาพักก่อน

กลับมาเริ่มต้นที่โรงแรมใหม่อีกรอบ ยิ่งมืดคนก็ยิ่งเยอะ

น้องจะลงมาได้ไง ไม่มีทาง ถึงจะบอกว่าจะเรียบร้อย ใครจะรับประกัน

แต่แล้วก็ต้องยอมออก เพราะนูน่ากะอาจุมม่าที่วันนี้คงอยู่กับน้องทั้งวัน

ออกไปด้านนอก แล้วไง นูน่าก็กลับมา โดนหลอกไง

ไปตามหาร้านอาหารทั่วกรุงที่คิดว่าน่าจะไปแต่ก็แห้ว

ตรงดิ่งไปสุวรรณภูมิเลย ไม่เจอ เค้าจะลดระดับน้องจริงๆด้วย

พี่ฮัน คอยดูสิ เค้าจะนอยน้อง ไม่เข้าบ้านเลย

 

....แต่แล้วน้องก็โผล่ออกมาให้ยลโฉมโดยไม่ทันตั้งตัว

น้องน่ารักมาก ทักทาย ยิ้ม มองแฟนคลับทุกคน จับมือ

แต่อีพี่ล่ามพาน้องเดินไปผิดทางเราก็นึกว่าจะเข้าแล้ว มือก็ไปโดนน้อง

แถมโดนแฟนคลับเบียดเข้ามาจะกันให้น้องก็ไม่ไหวแล้ว

เราเลยไปแปะอยู่กะหลังน้อง ได้กอดน้องซะงั้น 55555

น้องตัวนิ่มมากเลย เค้าไม่ได้ทำนะ อีชะนีเหล่านั้นมันเบียดเค้า

อีพี่ล่ามพาน้องเดินวนกลับมาทางเดิม

แฟนคลับก็เพิ่มมากขึ้น เดินตามกันเป็นพรวนเลย

มีคนจับมือน้องเยอะมาก จับแบบที่น้องไม่ได้ให้จับก็มือ

จับลูบไล้น้องแบบรุนแรงก็มี เราก็ไม่กล้า ได้แต่เดินตีคู่ไปเรื่อยๆ

จนคิดว่า ถ้าไม่ทำอะไรซักอย่างต้องไม่ดีแน่ๆ

เลยลองเรียกน้อง "มิโนชิ"

น้องหันมายิ้มหวานให้ทันที แล้วก็ยื่นมือมาจับมือเรา

กิซซซซซซซซซซซซซซ น้องคะ เอาใจนูน่าไปเลย

น่ารักกว่านี้มีอีกไหม

(อีแจเคยให้เค้าบ้างไหม หา! ดีแต่หัวเราะ เขิลไรนักก็ไม่รู้)

น้องเข้าผ่านทางสำหรับเฉพาะผู้โดยสารเข้าไป ตม

หันมาบ๊ายบายให้ 2 ครั้ง พอเข้าไปรอตรวจ ตม ก็ บ๊ายบายอยู่ เรื่อยๆ

น้องยืนสบายๆ ไม่ได้จับแขนว่าเจ็บหรืออะไรก็โอเค น้องไม่ได้บาดเจ็บนะ

น้องไปยืนหลัง ช่อง ตม แต่พอน้องจะไปขึ้นเครื่องแล้ว ก็ออกมาบ๊ายบายอีกครั้ง

 

อ้ากกกกกกกกกกกกกกก

น้องไปแล้วจริงๆ

ฮือออออออออออออออออ

พอกลับมาดูรูป

ฮือออออออออออออออ

ไอนุ่น แกถ่ายไรมาวะ

ห่วยเจงๆ ต้องกลับไปเรียนใหม่มั้ย

อายว่ะ ตรู เฮ้ออออออออออ

จบทริปน้องมินไปอย่างแฮปปี้ แต่ยังเคืองน้องอยู่นิดหน่อย

ให้อภัยที่มาอวดโฉม แต่ยังไม่หายโกรธเรื่องแอบไปเที่ยวมา

ปล่อยให้นูน่ารอจนเมื่อย เหนื่อยด้วย

โดนลดระดับเรียบร้อย 5555

แต่นูน่าคงซัพพอทหนูต่อไปนะ

 

ทริปนี้ต้องขอบคุณพี่สาวผู้ร่วมเดินทางทุกท่าน

พี่เป้ พี่นา พี่อุ๋ม พี่ปู พี่เกท และพี่ๆที่มาผลัดเปลี่ยนเวรกันทุกคนนะคะ

 

ปล1. ลงรูปแล้ว เบลอได้ใจมากกกกกก

ปล2. ใช้ key word & secret code เยอะมาก อ่านๆไป อาจจะรู้ก็ได้ อิอิ (ไม่บอก)

ปล.3 พิมพ์ผิดบ้าง ก็จิ้นเองนะคะ เยอะจัดตามแก้ไม่ไหว 555

ปล4. ทุกเรื่อง ทุกอย่างที่ลงในบลอคใครจะเอาไปเม้าต่อ แปะต่อ

กรุณาให้เครดิตนุ่นด้วยนะคะ หรือกรุณาลิงค์ให้มาอ่านเองที่นี่

สุดท้าย จะ ปล ทำไมเยอะแยะ

 

ขอยกคำถามจากเอนทรี่ที่แล้วมาตอบเอนทรี่นี้นะคะ

(ใครอยากรู้เรื่องอะไร ถามได้เลยนะคะ จะมาตอบเพิ่มให้เรื่อยๆ)

1.เรื่องเมลล์ติดต่อ ตอนนี้ใส่ใน info ซ้ายมือแล้วนะคะ กดเข้าไปดูได้เลยค่ะ

2.เรื่องน้องมิน 555 ก็ตามที่เล่ามานะคะ ต้องยกมาที่นี่ก็เพราะไปตามน้องนี่แหละค่ะ